کوچ بنفشه های مهاجر

 زیباست

 در نیم روز روشن اسفند

 وقتی بنفشه ها را از سایه های سرد

 در اطلس شمیم بهاران

 با خک و ریشه

 میهن سیارشان

در جعبه های کوچک چوبی

در گوشه ی خیابان می آورند

 جوی هزار زمزمه در من

 می جوشد

 ای کاش

 ای کاش آدمی وطنش را

 مثل بنفشه ها

 در جعبه های خک

 یک روز می توانست

 همراه خویشتن ببرد هر کجا که خواست

 در روشنای باران

 در آفتاب پاک